Als dit de titel van je training is voor de aankomende twee dagen, dan verwacht je toch op z’n minst barre omstandigheden en een minimaal voorzieningsniveau in primaire levensbehoefte. Zeker als je, zoals bij ORMIT, te boek staat als een hoogopgeleide talentvolle manager in spé. Geen berg lijkt je in deze levensfase namelijk te hoog. Waar voor mij persoonlijk eigenlijk direct uit voortvloeit dat deze training wel zal gaan over overleven in de woestijn, zo zonder voedsel en vocht, dat is pas echt een moeilijke situatie!

Read article

Inmiddels ben ik alweer ruim twee maanden aan de slag met mijn eerste opdracht bij Rabobank Nederland. In die tijd is er een hoop gebeurd. Naast alle uitdagingen die gepaard gaan met zo’n eerste opdracht, is tevens het ORMIT-gevoel blijven (k)leven dat bij mij was ontstaan gedurende mijn eerste anderhalve maand in de VIP op de Drie Gravinnen in de Bilt.

Read article

Een opdracht ontstaan uit liefde…

De opdracht die ik als management trainee van ORMIT uitvoer bij Agis Zorgverzekeringen is ontstaan uit liefde… Echt. Dat zit zo: een vrouw ontmoette een man, ze werden verliefd, gingen trouwen en nadat de man en de vrouw getrouwd waren, werd, zoals die dingen wel eens gaan, de vrouw zwanger. Laat die vrouw nu toevallig als marketinganalist op de afdeling onderzoek en advies werken. Deze vrouw heeft, kortom, een ideale functie voor iemand met een marketingachtergrond, zoals ik. Bij zwangerschap hoort verlof en verlof betekent niet werken. Niet werken betekent een probleem voor Agis, want wie neemt de werkzaamheden over? ORMIT had de oplossing voor dit probleem en dat ben ik, Jorrit, en de afgelopen maanden heb ik de vrouw die zwanger was, Lore, vervangen.

Lore had dezelfde studie gedaan als ik en Agis zocht iemand die haar taken snel kon overnemen. Ik heb een groot leervermogen, tenminste dat zeggen ze bij ORMIT want daar selecteren ze ons op, dus dan zal het wel waar zijn. Dat leervermogen komt dan weer uitstekend van pas om snel je weg te vinden in een organisatie en snel werkzaamheden over te nemen. “Je pikt het snel op,” kreeg ik dan ook in mijn eerste weken te horen. Lore en ik hadden dezelfde studie gedaan, dus daarmee was ik ook nog eens de ideale vervanger. Ik schijn zelfs dezelfde taalfouten te maken als Lore, we hebben allebij af en toe moeite met woorden met ei/ij, een behoorlijk bizar toeval als je het mij vraagt.

Hoe dan ook, zwangerschapsverlof duurt gewoonlijk vier maanden en dat was dan ook de duur van mijn opdracht, ware het niet dat de volgende van mijn drie personen tellende afdeling zwanger was. Alsof het zo gepland was (mij is verzekerd dat het puur toeval was) ging Annet met verlof op het moment dat Lore terugkwam. Verlof, niet werken, probleem, oplossing: ik blijf nog wat langer! En dat komt goed uit, want ik heb het naar m’n zin hier. Waarom? Dat lees je in de volgende posts :)