Ik had vorige week mijn grens wel bereikt: ik lag tijdens mijn vakantie op mijn knieën plinten af te plakken in de logeerkamer om vervolgens de bijbehorende muur te schilderen met structuurverf. Ik had ook in een resort met een cocktail in de zon kunnen liggen, daar zijn vakanties uiteindelijk toch voor bedoeld. Maar nee, het huis moest af want de housewarming stond gepland. Hoe huiselijk wil je het hebben?

Ik ben vorige week 25 geworden en daar heb ik nog al wat issues mee. 25 jaar en al 2 jaar afgestudeerd. 25 jaar en al een jaar ORMIT-er. 25 jaar en samenwonend in een huis met een logeerkamer en een trap. Aaahhh, de tijd vliegt!

Die burgerlijkheid-grens bereik ik niet door die ene plint. Een aantal situaties maken dit gevoel:
Een aantal weken geleden stonden vriend-lief en ik op een bruiloft van een van zijn maten. Van te voren werd er chic gedineerd met een aantal bruiloftsgasten. Ik keek de tafel rond en zag alleen maar stelletjes! Waar was de tijd gebleven van een sateetje voor een afstudeerborrel met je vriendinnen? En dat gespeculeer op een bruiloft: goh wie zou de volgende zijn…!!??

Nog een voorval: Ik was op een familiedag voor alle neven en nichten. Tijdens die dag loopt het kindje (3) van mijn nicht richting haar oma (mijn tante) maar stuit op mijn moeder. Het kind is verschrikt en mijn moeder zegt om het meisje te troosten: “is niet erg, ik ben bijna oma”. Nou mam, ik dacht het niet…

De laatste dan: op mijn verjaardag roepen een aantal ORMIT-collega’s bij KWF mij in een vergaderruimte voor een cadeau. “Lang zal ze leven” en “daar moet op gedronken worden” wordt luidkeels gezongen. Na een speech gaat men over tot het geven van een cadeau met een kerstpapiertje. De gift wordt ingeluid met: als je al zo burgerlijk bent, dan moet je ook kerstballen hebben. Hilariteit alom, maar hoor ik een kern van waarheid?

Ik ben nu precies op de helft van mijn ORMIT-tijd en een betere keuze had ik destijds niet kunnen maken. Ormit heeft me niet zozeer veranderd, het heeft me geholpen te verbeteren in mijn werk en in wie ik wil zijn. De persoonlijke ontwikkelingsfocus van ORMIT laat je nadenken over je gedrag, je beinvloedingstactieken of flexibiliteit en je omgeving. Die omgeving verandert constant, in je werk bij verschillende participanten, maar ook in je privé-leven. Of je nu uit je oude studentenhuis verhuist naar een eigen appartement of staat te klussen in een logeerkamer, je omgeving verandert en jij gaat daar in mee.

Wil ik na ORMIT direct trouwen en kids? Dacht het niet! Houdt het dan in dat ik nooit meer tot 5:00 uur in de kroeg sta? Natuurlijk niet, maar alleen niet meer door de week. En wanneer dit plaatsvindt in een weekend met vriendinnen, saté en bier, dan is er in ieder geval een logeerkamer om te crashen. En dat is dan een van de voordelen van een beetje burgerlijkheid op je 25^e!