Madrid, 1 december 2010

De Sint zit met zijn handen in zijn baard

Terwijl hij wanhopig naar zijn speelgoedmijnen staart

Hij kan de wind wel uren door de bomen horen waaien

Wat een gedoe, pakjesavond in elkaar draaien

De Pieten kunnen elkaar wel schieten

Amerigo al weken niet meer te genieten

Alsof een goede oude Sint daar al niet moe van kan raken

Moet hij ook nog eens gedichten maken!

Voor dat clubje uit de Bilt gedichten schrijven,

De Sint kan met hen wel bezig blijven

´Nee hoor Sint, ik hoef écht niks in mijn schoen´

Ik heb voor mijn intervisie nog zóveel te doen

Jaja, want daar doen ze aan persoonlijk leiderschap

En kennen ze em-bie-tie-ei, oh wat knap

Het lijkt wel geheimtaal dat ze daar spreken

TD? VIP? Emotionele bankaccounts kweken?

Ondernemend, zelfreflecterend én sportief,

Ach, waren zijn Pieten maar zo proactief

Het dak op klimmen is tot daar aan toe,

Maar pepernoten bakken? Nee hoor véél te moe

Misschien moet hij eens zo’n treenie voor in de speelgoedmijn

Die de pieten dan wat aanstuurt, dát klinkt fijn!

Als de hoofdpiet dan even een gedicht opstelt

En de matchingspiet met die gravinnetjes belt

Gezocht:

Een enthousiaste trainee om op te leunen,

Die een oude man in Spanje kan ondersteunen.

Die aan paardencoaching doet en cadeautjes kan inpakken,

Die de bergen op fietst en taai taai kan bakken

Die niet zeeziek wordt en goed gedichten kan schrijven

Die mooie liedjes zingt, en minstens zes maanden kan blijven

Geen hoogtevrees en een goed geheugen voor schoenen

Andermans zakken vullen en écht een doener

Met een Pid en een Pif en een pepernoot

En een zekere voorliefde voor reizen per boot.

Die brieven kan schrijven met een zeker cachet

En er verdraaid goed uitziet met een kleurig baret.

JA, uit zo iemand kan de Sint wel weer vertrouwen putten

Al knikkebollend begint hij wat in te dutten

Met een gerust hart vertrekt hij naar dromenland

Met zo’n enthousiaste Ormit’er als rechterhand!