Als ORMITer houd je van nieuwe dingen. Dat is een feit. Waarom kies je anders voor een traineeship waarbij je steeds opnieuw begint aan een project bij een nieuw bedrijf, met nieuwe collega’s, en nieuwe uitdagingen? Wij krijgen energie van het duiken in het diepe: zo snel mogelijk kennis maken met iedereen, meteen hard aan de slag om je nieuwe functie onder de knie te krijgen en mooie resultaten neerzetten.

Mijn project bij VDL-ETG is afgelopen vrijdag afgerond. Het lijkt nog maar kort geleden dat ik hier mijn sprong in het diepe maakte. VDL-ETG verwacht zelfstandigheid van haar medewerkers, dus er lag geen mooi introductieschema klaar voor mijn eerste dag: hier is je laptop, hier is je bureau en plan maar wat introductiegesprekken in. Ik zat op locatie Eindhoven en de Brabantse gezelligheid is hier gelukkig goed aanwezig, dus ik werd vanaf dag één hartelijk ontvangen en iedereen wilde alle tijd vrijmaken om me te vertellen over het bedrijf en hun functie. Of zou dat er ook mee te maken hebben gehad dat je als vrouw in een bedrijf met 90% mannen altijd enorm gastvrij ontvangen wordt? Al snel was ik op de hoogte van ieders hobby’s, had ik mijn vaste lunchgroepje en was ik uitgenodigd om mee te gaan darten met de heren uit de fabriek. En de week werd goed afgesloten met een vrijdagmiddagborrel met mijn afdeling. De 6 maanden daarna zijn voorbij gevlogen en nu ben ik weer klaar voor mijn volgende duik! Ik ben heel benieuwd waar ik nu terecht ga komen.

Ook buiten mijn opdrachten bij ORMIT heb ik een nieuwe uitdaging gevonden. Want wat doe je als je niet zo sportief bent, nog nooit op een racefiets gezeten hebt en wel houdt van nieuwe dingen? Dan ga je met je collega’s meefietsen met de Alpe d’HuZes! We zijn dit jaar met 13 enthousiastelingen die net als ik zo vaak mogelijk de Alpe d’Huez op gaan fietsen om geld binnen te halen voor KWF Kankerbestrijding. En ook in de fietswereld werd ik hartelijk ontvangen: uit alle hoeken krijg ik tips van ervaren fietsers, er gaat echt een wereld voor me open! De eerste stappen zijn gezet: ik heb een racefiets gekocht, al wat spinninglessen gevolgd en al veel vrienden en familie hebben een donatie gedaan voor het goede doel.  Dus nu wordt het tijd voor de volgende stap: dit weekend ga ik voor het eerst buiten een rondje fietsen op mijn fiets! Eens kijken of die horrorverhalen over zadelpijn echt waar zijn…