Ik zit al bijna een jaar bij ORMIT en heb mijn eerste 2 opdrachten (beide bij ASML) afgerond. Momenteel zit ik in de V.I.P. en wacht ik op een volgende uitdaging. Ik zit zeker niet stil; Ik doe werkzaamheden voor ORMIT en ben druk bezig met mijn persoonlijke ontwikkeling. Die persoonlijke ontwikkeling staat centraal tijdens het Multi Company Traineeship. Het programma met coaching, intervisie en trainingen is erop gericht dat je kritisch naar jezelf en de interactie met jouw omgeving kijkt. Wat leer je daarvan? Dat zal voor iedereen anders zijn, maar voor mij gaat het eigenlijk om de vraag “Heb ik een masker op”?.

Ik ben iemand die altijd rustig blijft; Als iemand woedend is en dat op mij afreageert blijf ik rustig en beleefd, als ik een mooie prestatie heb geleverd en blij ben blijf ik rustig en bescheiden. Ik beschouw dat als positieve eigenschappen, maar ik zie steeds vaker dat dit gedrag verre van effectief is. Ik ben natuurlijk de enige die echt weet wat er in mij omgaat, bijvoorbeeld die irritatie over de onnodige uitval of de blijdschap vanwege dat bereikte resultaat. Mijn omgeving weet dat niet, tenzij ik dat verbaal uit of dat in de non-verbale communicatie laat zien. Bij ORMIT kreeg ik de feedback dat ik over kan komen als een schijnbaar onbewogen persoon, en dat ik dus mijn emoties meer mag laten zien.

Door ORMIT merk ik nu wanneer ik een masker draag. Dat masker voelt voor mij vertrouwd en authentiek, maar maakt het voor anderen wel erg moeilijk om te zien wie ik echt ben. Dat masker afdoen is lastig, want hoe verander je ingesleten patronen? Ik vind daarom trainingen met acteurs erg leuk, want dan kun je heel veilig met nieuw gedrag experimenteren. Hoe reageren mensen als ik dat ‘nieuwe gedrag’ inzet en ervaar ik dat zelf ook niet als veel prettiger?

Volgens mij ben ik niet de enige die een masker draagt. Ik ken tal van voorbeelden waarin mensen niet uitspreken wat ze werkelijk denken of voelen. Zij vinden dat hun gevoel ondergeschikt is aan de harmonie op de afdeling, of dat de hiërarchie eist dat iedereen zich bij de situatie neerlegt.
Durf jezelf te laten zien en durf zaken te benoemen!

Afgelopen zaterdag vroeg ORMIT mij het tegenovergesteld: Zet een masker op! Ons jaarfeest in Amsterdam had namelijk het thema ‘Gemaskerd bal’. Met zo’n thema kunnen de ORMIT-ers wel uit de voeten. Velen kwamen in galakleding, maar ook een groot aantal had zich uitgedost in victoriaanse kostuums met bijbehorende pruik. Er was ook een pool in rockkostuum gekomen.  ORMIT-ers kunnen een feestje bouwen en het jaarfeest ging door tot in de late uurtjes. En de maskers? Die gingen gedurende de avond af, want uiteindelijk willen we iedereens ware gezicht zien!