De laatste keer dat ik met Duplo heb gespeeld kan ik me niet herinneren. Volgens mij heb ik op mijn vijfde of zesde verjaardag, net als ieder ander jongetje dat net zijn eerste doosje Lego heeft gekregen, die overdreven grote en kinderachtige Duplo-blokken de deur uit gedaan. Ik moest mijn trots dan ook even inslikken toen ik vorige week dinsdag een ton vol Duplo overhandigd kreeg. Het gebeurde tijdens een trainingsdag bij ORMIT.

Er waren twee teams en de opdracht was simpel: bouw iets binnen 5 minuten samen met je teamgenoten. Beide teams hadden toevallig de avond ervoor het examen voor de PRINCE2 certificering afgelegd. PRINCE2 is een projectmanagementmethode. Begrippen als configuratiemanagement, projectinitiatiedocument en risicomanagementstrategie zaten nog vers in ons geheugen. Er bestond dan ook een groot risico dat de teams eerst zouden vervallen in een discussie over de projectorganisatie, het instellen van een wijzigingsautoriteit of het vastleggen van de vereiste kwaliteitscriteria. Gelukkig stelt PRINCE2 dat de methodiek per project op maat gemaakt moet worden en voor dit peuterproject werd dan ook meteen besloten heel PRINCE2 los te laten.

Zonder methodiek en onder de druk van een strakke deadline waren we teruggeworpen op onszelf. De twee teams waren echter zorgvuldig samengesteld volgens de persoonlijkheidstypen van MBTI. De MBTI methodiek stelt aan de hand van 4 schalen 16 persoonlijkheidstypen vast. Voor deze bouwopdracht was een onderscheid gemaakt naar Ormitters met een gedragsvoorkeur voor Intuïtie/iNtuition (N) en Ormitters met een gedragsvoorkeur voor Zintuiglijk/Sensing (S).

Het N-Team startte rustig en begon zonder plan gezamenlijk iets te bouwen. Nadat de tijdslimiet ruimschoots was overschreden en het team naar hun creatie keek, werd besloten dat ze een boorplatform hadden gebouwd.
De S-jes, waartoe ik behoorde, namen eerst het besluit om een zo hoog mogelijk gebouw te maken. Daarna sorteerden we alle blokken op kleur, telden vervolgens de verschillende vormen, maakten nog snel afspraken over de bouwtechniek en verdeelden tot slot de bouwtaken. Er was geen Babylonische spraakverwarring meer mogelijk en de miniatuur Burj Khalifa was binnen drie minuten gerealiseerd.

De ingrediënten waren exact hetzelfde, maar het proces en het eindresultaat waren totaal anders. Ik vond dit zelf een leuk en concreet voorbeeld van de gedragsverschillen op de N & S schaal. Tijdens de training waren er ook teamopdrachten waar de andere 3 schalen van MBTI aan bod kwamen. De training heeft me daarmee niet alleen inzicht in mijn eigen MBTI profiel gegeven, maar ook in de teamdynamiek die ontstaat door verschillende persoonlijkheidstypen.

Een trainingsdag is interessant en leerzaam maar vooral ook erg leuk. Zo heb ik gezellig bijgekletst met mijn (schakel)poolies en namens de groep een poolie verrast met een sponsorbedrag voor haar deelname aan Alpe d’HuZes. Het was prachtig weer en ook nog eens kwartaalmeeting, dus werd er ’s avonds gezellig gegeten en geborreld met alle ORMIT-collega’s in een zonovergoten de Bilt.

Moe, maar voldaan kwam ik thuis. Vlak voordat ik in slaap viel schoot het volgende nog door mijn hoofd: Als peuter ontwikkelde ik razendsnel mijn fantasie, motoriek en ruimtelijk inzicht. Ruim twintig jaar later werk ik bij ORMIT hard aan persoonlijke ontwikkeling en mijn managementcompetenties. Kortom we leren het meest als we met Duplo spelen!