Als trainee bij ORMIT hoort een jaarlijks beoordelingsgesprek met je Talent Development Manager er bij. Meestal spreek je je ”TD” als coach, waarbij het om jouw ontwikkeling gaat en alles besproken moet kunnen worden. De kwaliteit en aandacht die je van je ORMIT coach kan krijgen is fantastisch, maar het is wel bijzonder om diezelfde persoon in de huid te zien kruipen van jouw manager. Gelukkig gaat het ook de “managende TD” vooral om de trainee als persoon. De balans wordt opgemaakt over hoe jij als trainee gefunctioneerd hebt op je opdracht(en), hoe je ontwikkeling is verlopen en hoe jij je als medewerker en ambassadeur van ORMIT hebt gedragen.
Gelukkig is het beoordelingsgesprek bij ORMIT geen donderslag bij heldere hemel. De boodschap krijgt een ander jasje en er wordt een “harde” beoordeling aan gekoppeld. Bovenal wordt de cirkel even gesloten: wat is er precies gebeurd in je eerste ORMIT jaar en wat betekent dat voor het startpunt van jaar twee? Het eerste jaar ontwikkeling is vooral gericht op jezelf: jezelf beter leren kennen en jezelf leren managen (bijsturen). De focus in het tweede jaar komt meer te liggen op de mensen om je heen, het managen van je omgeving. Volgens mijn TD zit ik heel goed op schema en zo voelt het ook!
Bij aanvang van ORMIT voelde ik me in veel opzichten nog echt “onbewust onbekwaam”: ik wist nog onvoldoende goed te benoemen wat ik wilde ontwikkelen, laat staan dat ik er iets aan kon doen. De stap naar “bewust onbekwaam” is zeker gezet in mijn eerste jaar: ik heb nu behoorlijk goed door waar ik goed in ben en waar ik nog iets te ontwikkelen heb. Met name het toepassen van wat ik geleerd heb in jaar één zal in mijn tweede ORMIT jaar centraal staan. Aan de start van dit jaar wordt van mij gevraagd mijn leerdoelen weer op papier te zetten. Leuk is dat dit nu in de vorm van een brief aan mezelf moet, die ik nu schrijf en in januari 2013 “open zal maken”.
Wat heb ik in mijn tweede ORMIT jaar beleefd, geleerd en voor elkaar gekregen? Daar ga ik eens goed voor zitten deze week!
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 You can leave a response, or trackback.























